F.Migayrou:Futute Frontiers

 

 

  Ο F.Migayrou θίγει το ζήτημα της υποστηρικτικής αξίας της φιλοσοφίας στην αρχιτεκτονική και αναφέρεται στην έννοια της non-standard αρχιτεκτονικής, όπως αυτή αρχικά προέκυψε μέσα από τη μαθηματική λογική.

 

  Στη συνέχεια, παρουσιάζονται σε επίπεδο θεωρίας αλλά και εφαρμογών, τα πειραματικά-εξελικτικά στάδια αυτής, από τη δεκαετία το '60 και έπειτα. Ο ομιλητής σημειώνει τη σύγχυση μεταξή του αλγορίθμου και της μορφογέννεσης και συμπληρώνει με την έννοια της τυπολογίας.

  Γίνεται αναφορά στο στρουκτουραλισμό και στο μετα-μαρξισμό, κινήματα με Ιταλούς κυρίως εκφραστές, μεταξύ των οποίων ο Aldo Rossi, οι θεωρίες του οποίου αναλύονται.

Κομβικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση του Peter Eisenmann, ο οποίος ανέπτυξε ένα 3 διαστάσεων λειτουργικό μοντέλο, με προσανατολισμό προς τη σύγχρονη πολυπλοκότητα. Με τον τρόπο αυτό περνάει από την αποδόμηση στην ανάλυση βασικών τύπων οντολογίας που αναφέρονται στη γεωμετρία, την τυπομορφολογία, στη σχέση χώρου-ταυτότητας, τους οποίους εξηγεί παραθέτοντας θεωρίες φιλοσόφων(Badiou, Deleuse...).

 

  Καταλήγοντας ο F.Migayrou, παρουσιάζει το σύγχρονο μοντέλο του cellular automaton, ως εφαρμογή της non-standard αρχιτεκτονικής.

  

  Μέσα από τα παραδείγματα  και  τις θεωρητικές αναλύσεις που παρουσιάστηκαν για τη non-standard ανάλυση στην αρχιτεκτονική, φαίνεται σαν λογική συνέχεια ο αποκλεισμός των ορίων για την προοπτική εξελικτικής εφαρμογής της, όπου η άποψη του Kurt Godel το 1974 βρίσκει ανταπόκριση "there are good reasons to believe that non-standard analysis, in some version or other, will be the analysis of the future".

 

Μαρίνα Δημοπούλου